1. مبانی جاوا
نحو زبان جاوا: درک ساختار پایه، شامل اعلانهای پکیج، دستورات import و تعریف کلاسها.
انواع دادهها و متغیرها: انواع Primitive در مقابل Reference، مقداردهی اولیه متغیرها، محدوده (Scope) و تغییر نوع (Type Casting).
عملگرها و عبارتها: عملگرهای حسابی، رابطهای، منطقی و بیتی؛ اولویت عملگرها و تلازم.
دستورات جریان کنترل: پیادهسازی منطق با استفاده از بلوکهای if-else، دستورات switch (شامل switch expressions مدرن) و عملگرهای سه تایی.
ساختارهای حلقهای: استفاده از حلقههای for، while و do-while؛ مدیریت کنترل حلقه با break و continue.
2. برنامهنویسی شیگرا (OOP)
طراحی کلاس: تعریف کلاسها، ویژگیها (فیلدها) و متدها؛ درک اصلاحکنندههای دسترسی (public, private, protected, and default).
کپسولهسازی: پیادهسازی Getterها و Setterها؛ حفظ ناورداهای کلاس.
وراثت: گسترش کلاسها با استفاده از extends؛ درک کلاس Object، بازنویسی متدها (Overriding) و کلمه کلیدی super.
چندریختی (Polymorphism): درک اعزام پویا (Dynamic Method Dispatch)، سربارگذاری متد (Overloading) و تغییر نوع ارجاعات اشیاء.
انتزاع و رابطها (Interfaces): استفاده از کلاسهای انتزاعی در مقابل انواع رابط؛ پیادهسازی اینترفیسها و متدهای default/static در رابطها.
سازندهها (Constructors): استفاده صحیح از سازندهها، زنجیرهسازی سازنده و کلمه کلیدی this.
3. API جاوا و کتابخانه استاندارد
مدیریت رشتهها: استفاده از String، StringBuilder و StringBuffer؛ درک String Pooling و تغییرناپذیری (Immutability).
کلاسهای Wrapper: کار با Auto-boxing و Unboxing (مانند Integer، Double، Boolean).
مدیریت استثناها: تشخیص تفاوت بین استثناهای Checked و Unchecked؛ استفاده از بلوکهای try-catch-finally و عبارت throws.
چارچوب مجموعهها (Collections Framework): بررسی کلی رابطهای List، Set و Map؛ پیادهسازی کلاسهایی مانند ArrayList، HashSet و HashMap.
API تاریخ و زمان: کار با پکیج java.time (مانند LocalDate، LocalDateTime، Duration).
4. مفاهیم پیشرفته جاوا
ژنریکها (Generics): تعریف کلاسها و متدهای Generic؛ درک ایمنی نوع (Type Safety) و Wildcards.
عبارات لامبدا (Lambda Expressions): پیادهسازی رابطهای تابعی و استفاده از پکیج java.util.function.
API استریمها (Streams API): پردازش مجموعهها با استفاده از عملیات استریم مانند map، filter، collect و forEach.
کلاسهای داخلی (Inner Classes): استفاده از کلاسهای تو در تو استاتیک، کلاسهای داخلی عضو و کلاسهای داخلی بینام.
5. بهترین روشهای کدنویسی
اصول کد تمیز (Clean Code): اهمیت قراردادهای نامگذاری، خوانایی کد و قابلیت نگهداری.
مدیریت منابع: استفاده از عبارت try-with-resources برای پاکسازی خودکار منابع (مانند AutoCloseable).
لاگگذاری (Logging): درک پایه از APIهای لاگگذاری (مانند SLF4J یا Java Logging استاندارد) مورد استفاده در برنامههای سازمانی.
نکته: این سرفصلها منعکسکننده شایستگیهای فنی استاندارد برای ارزیابی هسته جاوا است. از آنجایی که ECP-J01 یک گواهینامه خاص اریکسون است، داوطلبان باید برای همسویی دقیقتر با حوزههای تمرکز آزمون، به مواد آموزشی داخلی، استانداردهای کدنویسی و مستندات ارائه شده توسط آکادمی اریکسون اولویت دهند.
آیا برای این گواهینامه به عنوان بخشی از برنامه آموزشی داخلی اریکسون آماده میشوید یا به عنوان یک داوطلب خارجی؟
Easy Learning Academy
خانواده ای از یادگیری
نمایش نظرات