1. معماری و مبانی ابر: مفاهیم رایانش ابری، درک مدلهای سرویس (IaaS, PaaS, SaaS) و مدلهای استقرار (عمومی، خصوصی، ترکیبی) بهطور خاص برای مخابرات. مجازیسازی و هایپروایزرها: مطالعه دقیق فناوریهای هایپروایزر، انتزاع منابع و جداسازی نرمافزار از سختافزار. الزامات ابر مخابراتی: مدیریت دسترسیپذیری بالا (HA)، تأخیر کم و قابلیت اطمینان در محیط مجازی شده. چندمستاجری (Multi-tenancy): مکانیزمهای جداسازی، اشتراک منابع و امنیت در محیطهای چندمستاجری. 2. محیط اجرای ابری اریکسون (CEE): معماری CEE، درک نقشها و تعاملات بین کنترلکننده CEE، نودهای پردازشی، نودهای شبکه و نودهای ذخیرهسازی. سرویسهای OpenStack در CEE: بررسی عمیق Nova (پردازش)، Neutron (شبکه)، Cinder (ذخیرهسازی بلوکی) و Keystone (مدیریت هویت) در اکوسیستم اریکسون. چرخه عمر ماشین مجازی: مدیریت ایجاد، مقیاسبندی، زمانبندی و خاتمه توابع شبکه مجازی شده (VNFs). بهینهسازی عملکرد: پیکربندی پارامترهایی مانند HugePages، SR-IOV و CPU pinning برای پاسخ به نیازهای پهنای باند بالا و تأخیر کم. 3. زیرساخت نرمافزارمحور (SDI) و شبکه: شبکه نرمافزارمحور (SDN)، درک سوئیچینگ مجازی، اورلیهای شبکه (VXLAN و غیره) و جریان دادهها. ذخیرهسازی در رایانش ابری: اصول ذخیرهسازی نرمافزارمحور (SDS)، شامل ادغام بکاندهایی مانند Ceph (RADOS) برای ذخیرهسازی شیء، بلوک و فایل. مدیریت زیرساخت: اصول تامین منابع برنامهنویسی شده از طریق APIها. 4. ارکستراسیون و معماری NFV: چارچوب ETSI MANO، درک دقیق پشته مدیریت و ارکستراسیون NFV شامل NFVO، VNFM و VIM. ارکستراتور اریکسون (EO): مدیریت چرخه عمر VNF، مدیریت کاتالوگ سرویس و تعامل با مدیر VNF برای کنترل گردش کارهای استقرار. زنجیرهسازی سرویس (Service Chaining): اتوماسیون ارائه سرویسهای شبکه از طریق هماهنگی VNFهای مختلف. 5. راهکارهای پیشرفته و Cloud-Native: اصول Cloud-Native، معرفی کانتینرسازی و تکامل از VNFها به توابع شبکه ابری (CNFs). ارکستراسیون کانتینر: درک نقش کوبرنتیز (Kubernetes) و فناوریهای مرتبط در مدیریت بارهای کاری کانتینری در ابرهای مخابراتی مدرن. مدرنیزاسیون: استراتژیهای انتقال از محیطهای مجازی شده قدیمی به معماریهای مبتنی بر میکروسرویس و Cloud-Native. 6. امنیت و نگهداری ابر: چارچوبهای امنیتی، اجرای سیاستهای امنیتی در لایه مجازیسازی، ذخیرهسازی و رابطهای شبکه. مانیتورینگ و عیبیابی: تکنیکهای شناسایی گلوگاههای عملکرد، تحلیل لاگها و تضمین سلامت سیستم در پشته ابری اریکسون. انطباق و تابآوری: اطمینان از اینکه زیرساخت معیارهای قابلیت اطمینان در سطح اپراتور (Carrier-grade) و الزامات نظارتی را برآورده میکند. نکات آمادگی آزمون: پیشنیازها: عموماً انتظار میرود پیش از شرکت در آزمون سطح Professional، گواهینامه Ericsson Certified Associate – Ericsson Cloud را داشته باشید. سبک سوالات: آزمون شامل ترکیبی از سوالات تئوری چندگزینهای و سوالات سناریو-محور است که توانایی شما را در بهکارگیری دانش فنی در محیطهای واقعی استقرار یا عیبیابی میسنجد. کاربرد عملی: با توجه به اینکه این یک گواهینامه سطح Professional است، تمرکز زیادی بر جنبههای عملیاتی و پیکربندی داشته باشید، نه فقط تعاریف اجزا.
Easy Learning Academy
خانواده ای از یادگیری
نمایش نظرات