آموزش اصول سرمایه‌گذاری در بدهی خصوصی - آخرین آپدیت

درک عمیق صنعت بدهی خصوصی

دانش خود را در مورد بدهی، کامل کنید!

بدهی خصوصی صنعتی بسیار تخصصی و منحصر به فرد است. بر خلاف سهام خصوصی یا صندوق‌های پوشش ریسک، دانش عمومی در مورد این صنعت محدود است. با این حال، بدهی خصوصی می‌تواند بسیار سودآور باشد. در گذشته، یافتن یک دوره جامع که تمام جنبه‌های بدهی خصوصی، از انواع ابزارهای بدهی و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری گرفته تا وسایل سرمایه‌گذاری واقعی را پوشش دهد، دشوار بود.

تاکنون که این دوره ارائه شده است.

روشن کردن ماهیت بدهی خصوصی

این دوره برخلاف سایرین، بسیار جامع است و تمام حوزه‌های اصلی حرفه بدهی خصوصی را پوشش می‌دهد؛ نه فقط ارزش‌گذاری، فعالیت‌های شغلی، یا جذب سرمایه و بازاریابی صندوق، بلکه همه آن‌ها.

این دوره جامع به چهار ماژول اصلی تقسیم شده است:

• مبانی: در این بخش، نحوه عملکرد بدهی خصوصی، صنعت، سرمایه‌گذاری، و نحوه کار وام‌ها را بررسی می‌کنیم.
• محصولات بدهی: انواع مختلف ابزارهای بدهی صادر شده توسط بانک‌ها، وام‌دهندگان خصوصی یا سایرین و ویژگی‌های آن‌ها را پوشش می‌دهیم.
• استراتژی‌های سرمایه‌گذاری: انواع مختلف استراتژی‌های سرمایه‌گذاری، از بدهی املاک و مستغلات گرفته تا بدهی سرمایه‌گذاری خطرپذیر و موارد دیگر را معرفی می‌کنیم.
• توافقنامه‌های وام: نحوه کار توافقنامه‌های وام را با شکستن این اسناد به بخش‌های کلیدی و معنی هر کدام از آن‌ها، از شرایط مقدماتی تا تعهدات (covenants) و تحلیل انواع مختلف آن‌ها، توضیح می‌دهیم.

جزئیات کامل دوره بدهی خصوصی

در این دوره، شما با موارد زیر آشنا خواهید شد:

• اصطلاحات کلیدی بدهی: سررسید، اصل، بهره، وام مستقیم (direct lending)، وام اهرمی (leveraged lending)، بدهی با وثیقه (secured debt)، وثیقه (collateral)، ارزش وثیقه بیش از حد (overcollateralization)، حق رهن (debt liens)، وام‌های دوطرفه و سندیکایی (bilateral and syndicated lending)، تسهیلات اعتباری (credit facility)، درجه اعتبار بدهی (debt seniority) یا بدهی "درجه سرمایه‌گذاری" (investment-grade)، بازده (yield)، نرخ بهره (interest rate)، بدهی اوراق بهادار شده (securitized debt)، تخفیف مجدد بدهی (debt rediscounting)، تعهدات (covenants)، و معاملات اولیه و ثانویه در صندوق‌ها.
• روش‌های پرداخت بدهی: انواع پرداخت اصل و بهره؛ از جمله اصل: تقسیطی (Amortised)، یکجا (bullet)، صندوق استهلاک (sinking fund)، شرایط بازخرید (call and put provisions). بهره: نقدی (Cash)، پرداخت به صورت بدهی (PIK)، افزایش پله‌ای (step-up)، بدون بهره (zero-coupon)، بهره معوق (deferred interest)، بازنشانی دوره‌ای (periodic reset).
• ویژگی‌های مختلف بدهی: عمومی یا خصوصی بودن، تأمین مالی عملیات یا یک معامله، کوتاه مدت یا بلند مدت، با ابزارهای بالاتر یا پایین‌تر از درجه سرمایه‌گذاری، با وثیقه یا بدون وثیقه، با نرخ بهره ثابت یا شناور، وام مدت‌دار (term loan) یا خط اعتباری چرخشی (revolving line of credit)، تعهد شده یا تعهد نشده، و تأمین مالی توسط بانک‌ها، وام‌دهندگان خصوصی یا بازار اوراق قرضه.
• مقایسه سهام خصوصی و بدهی خصوصی: شباهت‌ها و تفاوت‌ها در ساختار صندوق، پروفایل تخصیص‌دهندگان (صندوق‌های با دوره بسته)، مدل‌های بازده (خروج در سهام خصوصی در مقابل درآمد ثابت در بدهی خصوصی)، تفاوت در تضمین بدهی و حقوق صاحبان سهام (ساختاردهی ترانش‌های بدهی در مقابل قیمت و مقدار سهام)، و تلاقی بین هر دو (تأمین مالی LBO با بدهی خصوصی).
• انواع اصلی وسایل بدهی خصوصی: شرکت‌های توسعه کسب و کار (BDCs) و صندوق‌های اعتباری خصوصی (private credit funds)، و تفاوت‌های عمده بین آن‌ها (انواع سرمایه‌گذاران مجاز و اولویت استراتژی سرمایه‌گذاری).
• انواع ابزارهای بدهی بانکی: وام‌های مدت‌دار (term loans) در مقابل تسهیلات اعتباری چرخشی (RCFs)، زیرشاخه‌های RCFs (شامل تسهیلات اضافه برداشت، تسهیلات نقدینگی)، اعتبار مبتنی بر دارایی (Asset-Based Lending - ABL) (معمولاً برای تأمین مالی موجودی کالا یا حساب‌های دریافتنی، از جمله فاکتورینگ)، راه‌حل‌های تأمین مالی تجاری (اعتبارات اسنادی یا L/Cs، تأمین مالی سفارش خرید و فورفیتینگ)، تأمین مالی پروژه (project finance)، تسهیلات بازار پول (money market facilities) و اجاره‌ها (leases)، و نحوه عملکرد وام‌های سندیکایی.
• ابزارهای بازار سرمایه بدهی (DCM): اوراق تجاری (commercial paper)، اوراق قرضه (bonds) و اوراق بدهی (notes)، شامل اوراق قرضه شرکتی و اوراق قرضه با بازده بالا (high-yield bonds)، با سطوح مختلف ریسک و بازده.
• استراتژی‌های مختلف سرمایه‌گذاری: وام‌دهی شرکتی در بازار متوسط (middle-market corporate lending)، بدهی املاک و مستغلات (real estate debt)، بدهی زیرساخت‌ها (infrastructure debt)، و بسیاری موارد دیگر.
• وام‌دهی شرکتی در بازار متوسط: نحوه عملکرد وام‌های شرکتی در بازار متوسط، معمولاً توسط بدهی بانکی ارشد و با وثیقه (senior, secured bank debt) یا بدهی مزانین خصوصی (private mezzanine debt)، با سطوح مختلف ریسک و الزامات (تعهدات مالی نگهداری - maintenance financial covenants).
• بدهی مزانین (Mezzanine Debt): به عنوان گامی میانی بین دوره‌های افزایش سرمایه و بدهی بانکی، که امروزه به یک حوزه خاص تبدیل شده است، چه برای نیازهای مالی سفارشی یا جایگزینی اوراق قرضه با بازده بالا در زمان بی‌ثباتی.
• اعتبار مبتنی بر دارایی (Asset-Based Lending - ABL): با وثیقه‌گذاری دارایی‌های مشخص وام‌گیرنده، که اغلب برای نیازهای سرمایه در گردش استفاده می‌شود، با استفاده از موجودی کالا یا حساب‌های دریافتنی به عنوان وثیقه، و معمولاً با نقد کردن دارایی‌های وثیقه بازپرداخت می‌شود.
• بدهی املاک و مستغلات: برای توسعه یا نگهداری املاک مختلف (مسکونی یا تجاری)، از جمله تمام دسته‌بندی‌های املاک، از دفاتر اداری تا خرده‌فروشی، صنعتی، هتلداری و سایر انواع. به ویژه بدهی ارشد و با وثیقه املاک و مستغلات، که یک استراتژی اثبات شده و قابل اعتماد در بسیاری از سبدها است.
• بدهی زیرساخت‌ها: عمدتاً برای اهداف انرژی و حمل و نقل (نیروگاه‌ها، خطوط لوله نفت، فرودگاه‌ها، جاده‌ها و موارد دیگر)، و عمدتاً بدهی ارشد و با وثیقه که دولت وام‌گیرنده است. ریسک پایین‌تر و بازده پایین‌تر، معمولاً به عنوان یک تعدیل‌کننده ریسک استفاده می‌شود.
• محصولات مالی ساختاریافته: از جمله اوراق قرضه با پشتوانه وام‌های بانکی (CLO)، اوراق قرضه با پشتوانه دارایی (CDO) یا اوراق قرضه با پشتوانه وام مسکن (MBS)، نحوه عملکرد فرآیند اوراق بهادار شدن (securitization process) و نقش آن‌ها در بحران وام مسکن کم‌ریسک (subprime crisis) سال 2008.
• بدهی در شرایط نکول یا ورشکستگی (Distressed Debt): عمدتاً بدهی در طول فرآیند ورشکستگی (DIP - Debtor-In-Possession)، که وام‌دهندگان در بحران نقدینگی بحرانی وام‌گیرنده مداخله می‌کنند، به آن‌ها در جلوگیری از ورشکستگی کمک می‌کنند و از طریق بهبود وضعیت آن‌ها سود می‌برند.
• بدهی سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Debt): نوعی سرمایه‌گذاری خطرپذیر (VC) که به جای سهام، از بدهی استفاده می‌کند. ایده‌آل برای زمانی که استارتاپ نمی‌خواهد سهام بیشتری واگذار کند، یا به دلیل شرایط قادر به این کار نیست (دوره‌های کاهش ارزش - down rounds). دارای موانع ورود بالا در زمینه دانش تخصصی و ارتباطات.
• درآمدهای حق امتیاز (Royalties) در سرمایه‌گذاری بدهی: مجوز دادن به حقوق مالکیت فکری (IP) در بخش‌هایی مانند علوم زیستی/داروسازی بزرگ، سرگرمی (فیلم و موسیقی)، یا برندهای مصرفی (لوازم آرایشی و الکترونیک مصرفی). دارای موانع ورود بالا در زمینه دانش و ارتباطات.
• وام‌دهی مصرف‌کننده، وام‌دهی بازارگاهی (marketplace lending) و وام‌دهی نظیر به نظیر (P2P lending): صنعتی که با سرعت زیادی در حال تحول است و وام‌دهندگان خصوصی چگونه می‌توانند در این استراتژی مشارکت کنند، معمولاً از طریق وام‌های با تخفیف مجدد از طریق بازارها یا پلتفرم‌ها.
• توافقنامه‌های وام/اعتباری: به طور کلی، شامل بخش‌های خاصی مانند شرایط مقدماتی (conditions precedents)، تعهد (commitment)، اظهارات و ضمانت‌ها (representation and warranties)، تعاریف مورد استفاده، و مشهورترین مؤلفه‌ها - تعهدات (covenants).
• تعاریف در توافقنامه‌های اعتباری: مانند "بدهی" (debt) و "سود عملیاتی" (EBITDA)، یا "استانداردهای حسابداری پذیرفته شده" (GAAP) که "به طور مداوم اعمال می‌شوند"، و اینکه چگونه تغییرات کوچک در این تعاریف می‌توانند جذابیت چنین توافقنامه‌هایی را به طور رادیکال تغییر دهند. همچنین یاد می‌گیرید که چگونه تعاریف ثانویه قابل مذاکره هستند، مانند "سود سهام" (dividends)، "سرمایه‌گذاری‌ها" (investments) و رویدادهای "با اهمیت" (material) چه هستند.
• اظهارات (Representations): تأییدهای وام‌گیرنده، و سه دسته اصلی اظهارات که آن‌ها باید ارائه دهند: اظهارات مالی، تجاری و قانونی، به همراه مثال‌هایی از هر کدام.
• انواع تعهدات (Covenants): سه نوع اصلی تعهدات - الزامی (affirmative)، ممنوعی (negative) و مالی (financial)، به همراه مثال‌های مشخص از تعهدات الزامی (اقداماتی که وام‌گیرنده باید انجام دهد، مانند افشای اسناد، استفاده از وجوه برای اهداف خاص، بیمه بودن و موارد دیگر) و تعهدات ممنوعی (اقداماتی که وام‌گیرنده نمی‌تواند انجام دهد، مانند سفته‌بازی با پول وام، گرفتن بدهی یا حق رهن بیشتر، تغییر اساسی در کسب و کار و موارد دیگر).
• تعهدات مالی: به طور خاص، شامل دو نوع اصلی آن‌ها، تعهدات ایجادکننده (incurrence) و نگهداری (maintenance)، و سه زیرشاخه اصلی تعهدات نگهداری (مبتنی بر عملکرد، مبتنی بر تاریخ و ترکیبی). همچنین رایج‌ترین انواع تعهدات نگهداری را پوشش می‌دهیم - نسبت‌های پوشش (coverage ratios)، از جمله سه مورد متداول‌تر: نسبت پوشش بهره (Interest Coverage ratio)، نسبت پوشش خدمات بدهی (DSCR)، و نسبت پوشش هزینه‌های ثابت (FCCR) - و همچنین سایر تعهدات متداول مانند نسبت اهرمی (leverage ratio) یا محدودیت‌ها در اجاره‌ها و هزینه‌های سرمایه‌ای (capital expenditures).

پیش‌نیازها

شما نیازی به دانش قبلی ندارید (دانش امور مالی مفید است، اما الزامی نیست).

دعوت ویژه به شما

به یاد داشته باشید که همیشه ضمانت بازگشت وجه 30 روزه وجود دارد، بنابراین هیچ ریسکی برای شما وجود ندارد.

همچنین، پیشنهاد می‌کنیم از ویدئوهای پیش‌نمایش رایگان استفاده کنید تا مطمئن شوید که دوره واقعاً مناسب شماست. من نمی‌خواهم پول شما هدر رود.

اگر فکر می‌کنید این دوره مناسب است و می‌تواند دانش شما را در زمینه بدهی خصوصی ارتقا دهد... باعث افتخار است که شما را به عنوان دانشجو داشته باشیم.

در ادامه می‌بینمتان!