از این عبادت محبوب قرون وسطایی لذت ببرید و با دنیای سرود گریگوری آشنا شوید.
مردم هزاران سال است که مزامییر داوود نبی را میخوانند. در اوایل دوران مسیحیت، راهبان تمام ۱۵۰ مزمور را حفظ میکردند و هر روز آنها را سرودخوانی مینمودند. بندیکت نورسیا مزامیر را در جدولی هفتگی تنظیم کرد. به تدریج سرودها و دعاها اضافه شدند و آنچه امروزه به عنوان دفتر الهی یا نیایش ساعتی (Liturgy of the Hours) میشناسیم، شکل گرفت.
نیایش ساعتی کامل نسبتاً سنگین بود، بنابراین در قرون وسطی، برنامهای کوچکتر ابداع شد که برای افراد شاغل و خانوادهدار قابل مدیریت باشد و همچنین نسخهبرداری و حفظ کردن آن کوتاهتر بود. این دفتر کوچک تحت حمایت مریم باکره مقدس قرار گرفت، کسی که به عنوان مادر روحانی همه مسیحیان مورد احترام است، برگرفته از کلمات عیسی مسیح بر صلیب، که او را به مراقبت یوحنا، رسول محبوب، سپرد.
ریشههای سرود گریگوری ممکن است به سرودهای یهودی بازگردد – مستندات زیادی در این زمینه وجود ندارد، زیرا نتنویسی سرودها بعدها پدید آمد. این نغمهها بسیار مورد ستایش قرار گرفتهاند و حتی روایتهایی وجود دارد که این موسیقی عامل توانایی راهبان برای زیستن چنین زندگیهای ریاضتکشانه بودهاند.
بسیاری از مردم با صرفاً تلاوت یا خواندن نیایش ساعتی در زمان خود صرفهجویی میکنند، اما خواندن بخشهایی از آن واقعاً به آن جان میبخشد. حتی خواندن قسمتهایی از آن میتواند روز شما را روشنتر کند.
Veronica Brandt
مهندس و مشاور
نمایش نظرات